Beste familie, vrienden!

vorig jaar heb ik voor het eerst 70 KM geracefietst in Limburg. Dat was voor mij afzien en heel erg zwaar. Ik heb leren fietsen in Suriname en had nog nooit in de "bergen" gefietst. Berg op was heel zwaar, ik had nauwelijks getraind. Berg af ging heel snel, dat was heerlijk. Ook het fietsen in de natuur was genieten. Door mijn verleden (drugsverslaving) heb ik nooit kunnen genieten van de natuur. Toen ik fietste genoot ik van de vrijheid in de natuur, mijn ogen zagen de mooie natuur en met mijn oren hoorde ik het suisen van het racefietsen en de volgels fluiten. Dat was genieten voor mij.

Hieronder in het kort mijn getuigenis:
"Franklin was meer dan 30 jaar verslaafd aan diverse soorten drugs en alcohol: "Ik deed ontzettend veel foute dingen en was zelfs leider van een gang in Amsterdam. Ik wist wie God was, maar had bewust mijn gezicht van Hem weggedraaid", vertelt hij. Na een bijzondere gebeurtenis komt Franklin bij De Hoop terecht en begint zijn herstel.

"Eigenlijk heb ik nooit een vader gehad. Ik wist niet wat liefde was en kon daardoor ook geen liefde aan anderen geven. Ik woonde bij mijn oma in Suriname en werd daar steeds harder en harder. Op m'n 14e verhuisde ik naar Nederland waar ik, net als in Suriname, veel drugs gebruikte. Ik raakte helemaal verslaafd aan de drugs, sliep op straat en had altijd honger. Ik zag er slecht uit en was verre van gezond. Ik ben zelfs nog in de gevangenis terecht gekomen vanwege de drugs. Ik heb zo ontzettend veel foute dingen gedaan. Ik ben zelfs nog leider geweest van een gang in Amsterdam. Dat was de stad waar ik de meest erge fouten heb begaan. Ik wist dat God er was, maar ik hield Hem op een afstand en draaide mijn gezicht van Hem weg. Ik was ook erg boos op God, eigenlijk van jongs af aan al. Ik vroeg me af waar Hij was en waarom Hij niet voor me zorgde."

Op een zekere dag kreeg Franklin ruzie met een groepje Marokkanen: "Ze hadden een vriendin van mij verkracht en ik wilde ze vermoorden. Ik heb drie dagen en nachten voor hun huis gewacht tot ik ze kon pakken. Uiteindelijk kwam er een naar buiten en ik greep hem. Ik was op dat moment op het toppunt van mijn wanhoop en wilde of dood, of naar de gevangenis. Ik dacht: als ik hem nu vermoord, kan ik naar de gevangenis of krijg ik misschien nog de gelegenheid om voor de trein te springen. Tijdens de worsteling pakte ik een mes van hem af en stak ik vol op hem in. Het leek echter wel alsof ik op een betonnen muur stak. Ik hoorde ineens een stem die zei: 'Je hebt Jezus nodig'. Het was een engel, die ik misschien ook wel gestoken had, want achteraf bleek dat ik de Marokkaan met het mes niet geraakt had. De engel had zowel mij als mijn tegenstander bewaard. Vlakbij was er een man die me meenam naar zijn huis. Hij bracht me in contact met De Hoop waar ik vervolgens opgenomen werd."

Franklin gaf zijn hart aan God, maar ervoer nog wel strijd: "Ik ervaarde echter voor het eerst van mijn leven liefde. Eindelijk wist ik, door Jezus, wat liefde was. Ik leerde stapje voor stapje mezelf te zijn en emoties te tonen. God heeft me bevrijd van alle duistere machten die bezit over me hadden en ik prijs Hem daar elk moment voor. Nu ben ik gered. Ik ben gedoopt en behouden door Jezus. Soms kom ik nog mensen uit mijn oude omgeving tegen. Die vinden me ineens heel lief. Ze zien iets in me en worden heel nieuwsgierig naar wat er mij is gebeurd. Daar snapte ik in het begin helemaal niets van. Bij De Hoop vertelden ze me toen dat wanneer je de vrede van God in je hart hebt, je dat ook uitstraalt naar je omgeving. Dat is ook echt zo, want wanneer ik in zonde leef of bij God vandaan, zien mensen het niet meer. Gelukkig mag ik steeds meer leren over God. Pas sloeg een vrouw mij meerdere keren. Iedereen was bang dat ik terug zou slaan omdat ik altijd een driftkikker was. Ik deed echter niks en voelde me zoals Jezus. Wel schrok ik omdat ik in haar boosheid een stukje van mijn eigen boosheid van vroeger zag."

Voor de toekomst heeft Franklin een droom: "Ik wil voorganger worden. Zo ontzettend graag ga ik het evangelie delen met alle mensen, speciaal met jongeren. Ik heb een hart voor de jongeren. Ik zie de toekomst positief tegemoet. Ik ben Franklin en ik ben geliefd en een kind van God, meer heb je toch niet nodig?"

Dit jaar wil ik weer gaan fietsen voor dit goede doel. Ik ben nu aan het trainen bij De Hoop. Ik ga 80 KM fietsen en misschien 120 KM. Ik hoop dat u mij wil ondersteunen zodat we ons doel kunnen bereiken en heel veel mensen kunnen blijven helpen!

Groetjes,
Franklin